Vanaf mijn 4-de jaar heeft het IJslandse paard een grote rol in mijn leven gespeeld. Al op jonge leeftijd ben ik cursussen gaan volgen om de t÷lt en de telgang beter te beheersen en om een goede wedstrijdruiter te worden. De internationale grootheden als Walter Feldmann, Reinir Adelsteinson, Andreas Trappe en Lothar Schenzel hebben mij geholpen om de juiste kennis van dit bijzondere ras te vergroten. Dank zij hen en het trainingsschema dat mijn partner Meindert voor me had opgesteld is het mij gelukt om met mijn hengst N˘Ý van Hall deel te mogen nemen aan de wereldkampioenschappen 1991 in Zweden.

In 1973 ben ik een kleinschalig bedrijfje begonnen in Drenthe en ben ik paardrijles gaan geven, nadat ik mijn opleiding als ponnyclub leidster had behaald. Via een vriend ben ik ook in aanraking gekomen met de hypotherapie. Vijf jaar heb ik met veel plezier, mindervalide en geestelijk gehandicapte volwassenen leren paardrijden. Daar niet iedere ruiter voldoende talent heeft om een wedstrijdruiter te worden, ben ik me meer in de vrijetijdsruiter gaan verdiepen. Ondanks alle nieuwe rijmethodes die werden aangeboden was het niet moeilijk om een keuze te maken. Belangrijk is, dat zowel de ruiter als het paard plezier hebben in een ontspannen samenwerking in de natuur. Hierbij besteed ik veel aandacht aan een correcte zit volgens de klassieke rijkunst.

Sinds 1986 zijn we serieus gaan fokken met de hengst Noi van Hall. Hij heeft een zeer goede invloed op zijn nakomelingen gehad en heeft onze stoeterij veel mooie en makkelijk t÷ltende paarden gebracht. Die hebben op hun beurt weer tevreden eigenaars gevonden.

Door de jaren heen heb ik op verschillende bedrijven geholpen met de jeugdruiterkampen en zo heb ik mijn eigen recept samengesteld waarbij wij kleine groepjes kinderen in een familiare sfeer vertrouwd maken met alles wat te maken heeft met het paard.

In 2000 hebben wij onze stoeterij verhuisd naar Belgisch Limburg. Hier is meer ruimte voor onze paarden en de activiteiten die we onze gasten kunnen aanbieden. Samen met mijn partner Meindert heb ik mijn ervaring met het IJslandse paard kunnen gebruiken om ge´nteresseerden enthousiast te maken voor deze stoere paarden. Helaas is Meindert in februari 2007 overleden. Na een moeilijk jaar werk ik nu samen met Alphons vol overtuiging in de stoeterij.